Coz moge powiedziec?

Tak jak w tytule zurnala, zaczynam nowe zycie, choc na starych smieciach. Niektore osoby zostawiam za soba, nowe witam z otwartymi ramionami. Jak to mowia, czas leczy rany, a ja nawet uzupelnie o to, ze wraz z czasem nabieramy rozumu (i szacunku do siebie samych)

W kazdym razie mam zamiar realizowac sama siebie i swoje plany poprzez poszerzenie dzialalnosci (szydelko i robienie na drutach)a takze zaczelam bawic sie w maly modeling (cos niecos zamieszcze w najblizszym czasie)

Niestety nie bede w stanie tak czesto przebywac na DA, gdyz jestem odcieta od stalego lacza internetowego, choc mam zamiar zmienic to w najblizszym czasie. Jesli nie odpowiem zbyt od razu, to mozecie byc pewni ze odpowiem jak tylko bede mogla.

CHcialam jeszcze dodac ze z was straszne piczki grochowe, ze nie odgadliscie mojej nisternej, choc moze niezbyt blyskotliwej zagadki: podpowiedzi byly tak oczywiste, ze to az smieszne ze nikt nie skapowal o co chodzi. Otoz udzielam odpowiedzi- w moim avatarze znajduje sie fragment portretu Sary Bernardth autorstwa Jules Bastien-Lepage. Tutaj mozecie go dokladnie obejrzec: [link]

Zegnam sie jak na razie. Usciski dla tych wszystkich ktorzy sa ze mna w tych ciezkich chwilach